Του Cyprus24 Editorial
Η πρόσφατη αβεβαιότητα σχετικά με τη στάση των Ηνωμένων Πολιτειών απέναντι στην Ουκρανία δεν αποτελεί απλώς μια διπλωματική αναταράχηση, αλλά ένα καμπανάκι κινδύνου για την ίδια την αρχιτεκτονική ασφαλείας της Γηραιάς Ηπείρου. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, εγκλωβισμένη για δεκαετίες κάτω από την ομπρέλα του ΝΑΤΟ και την αμερικανική στρατιωτική ισχύ, καλείται σήμερα να αναμετρηθεί με την πραγματικότητα μιας πιθανής απεμπλοκής της Ουάσιγκτον από τα ευρωπαϊκά μέτωπα. Η εξάρτηση του Κιέβου από την αμερικανική βοήθεια αναδεικνύει τις δομικές αδυναμίες της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας και την έλλειψη μιας ενιαίας, αποφασιστικής στρατηγικής που θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αυτόνομος πυλώνας σταθερότητας.
Η Κύπρος, ως κράτος-μέλος της ΕΕ που βιώνει διαχρονικά τις συνέπειες της γεωπολιτικής αστάθειας στην ανατολική Μεσόγειο, οφείλει να παρακολουθεί με ιδιαίτερη προσοχή αυτή τη μετατόπιση. Η ανάγκη για μια ισχυρή ευρωπαϊκή άμυνα δεν είναι πλέον μια θεωρητική συζήτηση στις αίθουσες των Βρυξελλών, αλλά μια επιτακτική ανάγκη για την επιβίωση των ευρωπαϊκών αξιών σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία. Η Ευρώπη δεν μπορεί να παραμένει ένας οικονομικός γίγαντας και ταυτόχρονα ένας πολιτικός νάνος, ανήμπορος να διασφαλίσει τα σύνορά του χωρίς την εξωτερική παρέμβαση.
Στο πλαίσιο αυτό, η ενίσχυση της ευρωπαϊκής στρατηγικής αυτονομίας απαιτεί γενναίες αποφάσεις και επενδύσεις που υπερβαίνουν τα στενά εθνικά συμφέροντα. Η συνεργασία Ελλάδας και Κύπρου εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου πρέπει να ενταθεί, προωθώντας μια κοινή γραμμή που θα αναδεικνύει τον ρόλο της περιοχής μας ως προκεχωρημένου φυλακίου της ευρωπαϊκής ασφάλειας. Η ιστορία δεν περιμένει τους διστακτικούς και η Ευρώπη οφείλει να αποδείξει ότι διαθέτει τη βούληση να αναλάβει την ευθύνη της μοίρας της, μετατρέποντας την κρίση σε ευκαιρία για μια ουσιαστική και ολοκληρωμένη ενοποίηση των αμυντικών της δυνατοτήτων.
