Του Cyprus24 Editorial
Η τρέχουσα συγκυρία βρίσκει την Ευρώπη αντιμέτωπη με μια πολυεπίπεδη κρίση που υπερβαίνει τα στενά όρια της οικονομικής δυσπραγίας. Από τους δρόμους του Παρισιού, όπου η κοινωνική οργή ξεχειλίζει, μέχρι τα διπλωματικά αδιέξοδα που ταλανίζουν την ήπειρο, γίνεται σαφές ότι το πολιτικό οικοδόμημα της Γηραιάς Ηπείρου διέρχεται μια φάση βαθιάς αποσύνθεσης. Ο Εμμανουέλ Μακρόν, κάποτε ο σημαιοφόρος μιας φιλόδοξης ευρωπαϊκής αναγέννησης, βλέπει το όραμά του να καταρρέει κάτω από το βάρος της κοινωνικής δυσαρέσκειας και της αδυναμίας διαχείρισης των εσωτερικών ανισοτήτων. Η Γαλλία, καθρέφτης των ευρωπαϊκών παθογενειών, υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη για μια ριζική επαναξιολόγηση του κοινωνικού συμβολαίου.
Παράλληλα, στο διεθνές πεδίο, η Ευρώπη καλείται να επαναπροσδιορίσει τον ρόλο της σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία. Η αμφισβήτηση των κυρώσεων κατά της Ρωσίας και η μετατόπιση των γεωπολιτικών ισορροπιών στην ευρύτερη Μέση Ανατολή και την Ουκρανία, θέτουν την ΕΕ σε μια θέση στρατηγικής αμηχανίας. Η αδυναμία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να προβάλει μια ενιαία και αποφασιστική φωνή απέναντι στις προκλήσεις της εποχής, αφήνει το πεδίο ελεύθερο για δυνάμεις που επιδιώκουν την αποσταθεροποίηση και τον κατακερματισμό των δυτικών αξιών. Η διπλωματία δεν μπορεί πλέον να βασίζεται σε παρωχημένα μοντέλα που αγνοούν τις νέες πραγματικότητες της ισχύος.
Η πρόκληση για την Ευρώπη είναι υπαρξιακή. Δεν αρκεί η διαχείριση της καθημερινότητας ή η επίκληση των θεσμικών διαδικασιών στις Βρυξέλλες. Απαιτείται ένα νέο όραμα που θα γεφυρώνει το χάσμα μεταξύ των ελίτ και των πολιτών, ενώ παράλληλα θα διασφαλίζει την ασφάλεια και την αυτονομία της ηπείρου σε έναν κόσμο που γίνεται όλο και πιο εχθρικός. Αν η Ευρώπη δεν καταφέρει να μετασχηματιστεί σε έναν ισχυρό, ενιαίο και κοινωνικά δίκαιο πόλο ισχύος, κινδυνεύει να καταστεί απλός θεατής των ιστορικών εξελίξεων που θα καθορίσουν το μέλλον του 21ου αιώνα.
