Ο Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ, υπουργός Εθνικής Ασφαλείας του Ισραήλ, μετατρέπει το τραύμα και την ανασφάλεια της ισραηλινής κοινωνίας σε ένα ισχυρό πολιτικό κεφάλαιο. Παρά τη διεθνή κατακραυγή για τις ακραίες θέσεις του και τις προκλητικές ενέργειές του, ο ίδιος καταφέρνει να κερδίζει έδαφος, διεισδύοντας δυναμικά στις τάξεις των νεότερων ψηφοφόρων που αναζητούν μια πιο αδιάλλακτη στάση απέναντι στις περιφερειακές απειλές.
Ανοδική πορεία για τον υπουργό Εθνικής Ασφαλείας
Η πολιτική του ατζέντα, η οποία περιλαμβάνει την επέκταση των ισραηλινών εδαφών και την επιβολή σκληρών μέτρων κατά των Παλαιστινίων, παρουσιάζεται από τους υποστηρικτές του ως η μόνη εγγύηση ασφάλειας. Η ρητορική του περί «εβραϊκής ισχύος» βρίσκει απήχηση ακόμη και σε περιοχές που παραδοσιακά θεωρούνταν φιλελεύθερες, όπως το Τελ Αβίβ, αποδεικνύοντας ότι η μετατόπιση του πολιτικού σκηνικού προς τα δεξιά είναι βαθιά και πολυεπίπεδη.
Την ίδια στιγμή, οι διεθνείς κυρώσεις που έχουν επιβληθεί από κράτη της Δύσης φαίνεται να λειτουργούν συσπειρωτικά για το κόμμα του. Για τον Μπεν-Γκβιρ και τους υποστηρικτές του, η εξωτερική πίεση δεν αποτελεί εμπόδιο, αλλά απόδειξη ότι η χώρα ακολουθεί έναν δρόμο εθνικής υπερηφάνειας, αδιαφορώντας για τις αντιδράσεις της διεθνούς κοινότητας και επαναπροσδιορίζοντας τα όρια του πολιτικά αποδεκτού στο Ισραήλ.
