Η υπόθεση της 50χρονης Κρίστα Πάικ στο Τενεσί μετατρέπεται σε μείζον ηθικό και νομικό ζήτημα, μετά την αποκάλυψη των δραματικών λεπτομερειών της αποτυχημένης εκτέλεσής της. Η διαδικασία, που κατέληξε σε φιάσκο, ανέδειξε σοβαρά κενά στα πρωτόκολλα της πολιτείας, με την καταδικασμένη να επιβιώνει από δύο δόσεις θανατηφόρων φαρμάκων και να καταλήγει τελικά σε νοσοκομείο υποστηριζόμενη από αναπνευστήρα.
Δέκα αποτυχημένες προσπάθειες για ενδοφλέβια πρόσβαση
Σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα που κατέθεσε η υπεράσπιση, η ομάδα εκτέλεσης επιχείρησε μάταια να τοποθετήσει ενδοφλέβιες γραμμές, χρησιμοποιώντας δέκα διαφορετικές βελόνες σε διάφορα σημεία των χεριών της Πάικ. Οι ειδικοί προειδοποίησαν μάλιστα ότι υπήρξαν ρήξεις στις φλέβες της, ενώ ακόμη και η τελευταία γραμμή που τοποθετήθηκε δεν επέτρεπε τη σωστή ροή του φυσιολογικού ορού, καθιστώντας τη διαδικασία μια επώδυνη και αποτυχημένη δοκιμασία.
Η Πάικ, η οποία είχε καταδικαστεί για τη δολοφονία συμμαθήτριάς της το 1995, επέστρεψε στη φυλακή μετά την ανάρρωσή της, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις για τη μεταχείριση των θανατοποινιτών. Οι συνήγοροί της τονίζουν ότι το ισχύον πρωτόκολλο στερείται σαφήνειας για περιπτώσεις επιβίωσης μετά τη χορήγηση των δόσεων, ενισχύοντας το αίτημα για ριζική αναθεώρηση των πρακτικών που ακολουθούνται στις αμερικανικές φυλακές.
