Τα κροκοδειλοειδή κατάφεραν να επιβιώσουν από την πτώση του αστεροειδούς που εξαφάνισε τους δεινοσαύρους πριν από 66 εκατομμύρια χρόνια, χάρη στην απαρέγκλιτη προσκόλλησή τους σε θερμά κλίματα. Νέα επιστημονική μελέτη αποκαλύπτει ότι η στρατηγική τους να ακολουθούν τις ευνοϊκές κλιματικές ζώνες, αντί να προσαρμόζονται σε νέες, υπήρξε καθοριστική για τη διατήρηση του είδους τους μέσα στους αιώνες.
Η θερμοκρασία ως κλειδί για την επιβίωση
Ερευνητές από το University College του Λονδίνου, αναλύοντας δεδομένα από 7.000 απολιθώματα και 400 είδη, διαπίστωσαν ότι τα κροκοδειλοειδή δεν επιχείρησαν ποτέ να αποικίσουν ψυχρότερα περιβάλλοντα. Αντιθέτως, μετακινούνταν γεωγραφικά ανάλογα με τις παγκόσμιες θερμοκρασίες, επεκτεινόμενα προς τους πόλους στις θερμές περιόδους και υποχωρώντας προς τον ισημερινό όταν το κλίμα ψυχραινε. Αυτή η σταθερότητα τους επέτρεψε να βρουν καταφύγιο σε τροπικές ζώνες μετά την καταστροφική πρόσκρουση στο Chicxulub.
Πέρα από την κλιματική τους στρατηγική, τα κροκοδειλοειδή διαθέτουν αξιοσημείωτες φυσιολογικές αντοχές. Ως ψυχρόαιμα ζώα, έχουν χαμηλές μεταβολικές απαιτήσεις, γεγονός που τους επιτρέπει να επιβιώνουν για μεγάλα διαστήματα χωρίς τροφή. Επιπλέον, η ικανότητά τους να εισέρχονται σε καταστάσεις αδράνειας, όπως η χειμερινή ή θερινή νάρκη, τους προσέφερε το απαραίτητο πλεονέκτημα για να αντέξουν τον «χειμώνα πρόσκρουσης» που ακολούθησε τον αστεροειδή, την ώρα που οι θερμόαιμοι δεινόσαυροι κατέρρεαν.
