Του Cyprus24 Editorial
Η πρόσφατη κλιμάκωση της βίας στην Ιορδανία, με την αποτρόπαια επίθεση κατά ελληνορθόδοξης εκκλησίας, δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο περιστατικό, αλλά μια ηχηρή υπενθύμιση της εύθραυστης ισορροπίας που διέπει την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής. Η στοχοποίηση θρησκευτικών χώρων σε μια χώρα που παραδοσιακά λειτουργεί ως πυλώνας μετριοπάθειας, αναδεικνύει την επικίνδυνη διάχυση του θρησκευτικού φανατισμού και της αστάθειας που τροφοδοτείται από τις ανοιχτές πληγές των συγκρούσεων στα γειτονικά κράτη. Η διεθνής κοινότητα οφείλει να αντιληφθεί ότι η ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο είναι αδιαίρετη και ότι η ανοχή στη ρητορική του μίσους αποτελεί τον προθάλαμο για ευρύτερες περιφερειακές αναφλέξεις.
Παράλληλα, οι μαζικές διαδηλώσεις στο Τελ Αβίβ κατά της κυβέρνησης Νετανιάχου υπογραμμίζουν την εσωτερική πολιτική πίεση που ασκείται σε μια κοινωνία βαθιά διχασμένη, η οποία αναζητά απαντήσεις για τα κενά ασφαλείας και την έλλειψη στρατηγικού ορίζοντα. Η απαίτηση για διαφάνεια και λογοδοσία δεν είναι απλώς μια εσωτερική υπόθεση του Ισραήλ, αλλά ένας κρίσιμος παράγοντας που επηρεάζει τις προοπτικές για οποιαδήποτε μελλοντική ειρηνευτική διαδικασία. Η αδυναμία των ηγεσιών να γεφυρώσουν το χάσμα μεταξύ της ασφάλειας και της διπλωματίας οδηγεί σε έναν φαύλο κύκλο που εγκλωβίζει τους λαούς σε μια διαρκή κατάσταση ανασφάλειας.
Σε αυτό το ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι περιφερειακοί δρώντες, συμπεριλαμβανομένης της Κύπρου, καλούνται να επαναπροσδιορίσουν τον ρόλο τους. Η σταθερότητα δεν μπορεί να οικοδομηθεί μόνο πάνω σε στρατιωτικά δόγματα, αλλά απαιτεί μια συνεκτική πολιτική προσέγγιση που θα προωθεί τον διάλογο και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η ιστορία διδάσκει ότι η απουσία πολιτικής βούλησης για την επίλυση των βαθύτερων αιτιών της κρίσης αφήνει χώρο σε εξτρεμιστικά στοιχεία να καθορίζουν την ατζέντα. Η ώρα για μια τολμηρή και ειλικρινή διπλωματική πρωτοβουλία είναι τώρα, προτού η αστάθεια καταστεί το μόνιμο χαρακτηριστικό της γειτονιάς μας.
