Της Σοφίας Ιωάννου
Ζούμε σε μια εποχή όπου ο θόρυβος έχει γίνει η μόνιμη ηχητική υπόκρουση της ζωής μας. Στους δρόμους της Λευκωσίας και της Λεμεσού, στα γραφεία, ακόμα και μέσα στα ίδια μας τα σπίτια, τα κινητά τηλέφωνα χτυπούν ασταμάτητα και οι ειδοποιήσεις διαδέχονται η μία την άλλη. Έχουμε μάθει να φοβόμαστε τη σιωπή, θεωρώντας την κενό, ενώ στην πραγματικότητα αποτελεί το πολυτιμότερο καταφύγιο για την ψυχή μας. Όταν ο νους βομβαρδίζεται διαρκώς από πληροφορίες και εξωτερικά ερεθίσματα, χάνουμε την επαφή με τον ίδιο μας τον εαυτό και τις πραγματικές μας ανάγκες.
Είναι επιτακτική ανάγκη να επαναπροσδιορίσουμε την καθημερινότητά μας, αφιερώνοντας λίγα λεπτά την ημέρα στην αποσυμπίεση. Μια βόλτα στη φύση της Πάφου, ένας περίπατος δίπλα στη θάλασσα της Λάρνακας ή απλά λίγα λεπτά ηρεμίας στον καναπέ μας χωρίς οθόνες, μπορούν να κάνουν θαύματα. Η εσωτερική γαλήνη δεν είναι πολυτέλεια, αλλά βασική προϋπόθεση για να μπορούμε να αγαπάμε και να προσφέρουμε στους γύρω μας. Ας κλείσουμε για λίγο τους θορύβους του κόσμου και ας ακούσουμε αυτό που πραγματικά έχει σημασία.
