Η ενηλικίωση, η αναζήτηση ταυτότητας και η σταδιακή επαφή με έναν αποξενωμένο πατέρα είναι στο επίκεντρο της κυπριακής ταινίας «Κράτα με», που αποτελεί το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Μυρσίνης Αριστείδου, γυρισμένο εξ ολοκλήρου στην Κύπρο, που εντυπωσίασε και κέρδισε το βραβείο κοινού στο φεστιβάλ του Σάντανς (ήδη είναι στα τρία φιναλίστ για το Young Audience Award της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου), ταινία που προβλήθηκε στο επίσημο πρόγραμμα του φετινού 67ου φεστιβάλ κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης. .
- Σε μια από αυτές η Ίρις θα μπλέξει με την Αστυνομία που την φέρνει αντιμέτωπη με τον αποξενωμένο πατέρα της, Άρη, ο οποίος είχε επιστρέψει στο νησί για την κηδεία του παππού της.
- Ευκαιρία για την Ίριδα, αποφασισμένη να τον γνωρίσει, να εισβάλει στην μπερδεμένη, ανοργάνωτη ζωή του.
- Θα τον αναζητήσει σε ένα εγκαταλειμμένο ναυπηγείο όπου αυτός ζει απομονωμένος, βουτηγμένος σε χρέη σε ανθρώπους του υποκόσμου, προσπαθώντας με διάφορες απατεωνιές να επιβιώσει και να ξεχρεώσει.
Η 11χρονη Ίρις είναι ένα ζωηρό, τολμηρό, σχεδόν αδέσποτο (με μια χωρισμένη μητέρα που ενδιαφέρεται περισσότερο για το νέο φίλο της παρά για τα παιδιά της), κορίτσι, που περνάει τις καλοκαιρινές διακοπές της κοντά στη θάλασσα, με μια μεγαλύτερη σε ηλικία φίλης της και μαζί οργανώνουν διάφορες ζαβολιές. Σε μια από αυτές η Ίρις θα μπλέξει με την Αστυνομία που την φέρνει αντιμέτωπη με τον αποξενωμένο πατέρα της, Άρη, ο οποίος είχε επιστρέψει στο νησί για την κηδεία του παππού της. Ευκαιρία για την Ίριδα, αποφασισμένη να τον γνωρίσει, να εισβάλει στην μπερδεμένη, ανοργάνωτη ζωή του. .
Θα τον αναζητήσει σε ένα εγκαταλειμμένο ναυπηγείο όπου αυτός ζει απομονωμένος, βουτηγμένος σε χρέη σε ανθρώπους του υποκόσμου, προσπαθώντας με διάφορες απατεωνιές να επιβιώσει και να ξεχρεώσει. Παρά την αρχική του αντίδραση, η Ίρις επιμένει να τον παρακολουθεί, αρχίζοντας τελικά να τον βοηθά στις διάφορες απατεωνιές του. Μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδος εύθραυστων σχέσεων και απόπειρας επανασύνδεσης που η Αριστείδου καταγράφει με ωραίες, δοσμένες πάντα με χιούμορ, μικρολεπτομέρειες (από την πρώτη προσπάθεια της Ίριδας να εμφανιστεί ως η λυπημένη, ταλαιπωρημένη κόρη στην πώληση χαλασμένων αντικειμένων, μέχρι τις πωλήσεις των δυό τους διαφόρων αντικειμένων σε λαϊκή αγορά – μαζί και μιας καρέκλας, που ο Άρης έχει επισκευάσει), ως τις κατοπινές σκηνές όπου η ελαφριά, με χιούμορ αντιμετώπιση αρχίζει να παίρνει δραματική χροιά, όταν με το πάθος και το πείσμα της Ίριδας να ολοκληρώσει την επανασύνδεση και να πείσει τον πατέρα της να παραμείνει στο νησί, βάζει τη ζωή του σε κίνδυνο. .
Με ένα καλογραμμένο, με πειστικούς, απέριττους διαλόγους, σενάριο, γραμμένο από την ίδια την Αριστείδου, με εξαιρετικές ερμηνείες από τους δύο πρωταγωνιστές, τον Χρήστο Πασσαλή, στο ρόλο του πατέρα και τη βουλγαροκυπριακής καταγωγής Μαρία Πετροβα στο ρόλο της 11χρονης Ίριδας, με μια φωτογραφία, του Λάσε Ούλβενταλ Τόλμπελ, που όχι μόνο εκμεταλλεύεται τα πρόσωπα σε εύστοχα κοντινά πλάνα αλλά και δίνει την ομορφιά και τονίζει τη δραματική όταν χρειάζεται ένταση στους φυσικούς χώρους, με τη θάλασσα να κυριαρχεί (η ταινία αρχίζει και τελειώνει με σκηνές στη θάλασσα) και να χρησιμοποιείται ως σύμβολο (προσοχή spoiler για όσους δεν θέλουν να μάθουν το αποτέλεσμα) όταν στο φιναλε, ο Άρης, σαν να έχει βαπτιστεί, βγαίνει από τη θάλασσα ανανεωμένος, έτοιμος για την αλλαγή που επιζητούσε η Ίρις, η Αριστείδου κατάφερε να φτιάξει ένα εξαιρετικό, δοσμένο με ειλικρίνεια και ομορφιά, ντεμπούτο. .
