Σε κατάσταση απόγνωσης βρίσκονται οι κάτοικοι του ινδονησιακού νησιού Μπατάμ, οι οποίοι βλέπουν τις βρύσες των σπιτιών τους να στερεύουν, την ώρα που οι τεράστιες εγκαταστάσεις data centers στην περιοχή συνεχίζουν να καταναλώνουν τεράστιες ποσότητες νερού για την ψύξη των διακομιστών τους. Οι διαμαρτυρίες των κατοίκων, που εισέβαλαν σε συγκροτήματα υποδομών κρατώντας άδεια δοχεία, αναδεικνύουν την έντονη σύγκρουση μεταξύ της ψηφιακής ανάπτυξης και των βασικών αναγκών επιβίωσης των τοπικών κοινωνιών.
Το Μπατάμ επιχειρεί να μετατραπεί σε ψηφιακό κόμβο της Νοτιοανατολικής Ασίας, προσελκύοντας επενδύσεις δισεκατομμυρίων δολαρίων. Ωστόσο, η έλλειψη διαφάνειας σχετικά με την κατανάλωση υδάτινων πόρων από τις εταιρείες τεχνολογίας έχει προκαλέσει κοινωνική έκρηξη. Ενώ οι αρχές αποδίδουν το πρόβλημα στην ανομβρία, οι κάτοικοι καταγγέλλουν ότι η προτεραιότητα δίνεται στις ανάγκες των μηχανημάτων, αναγκάζοντάς τους να βασίζονται σε αμφιβόλου ποιότητας νερό από υδροφόρες.
Η παγκόσμια τάση για επέκταση των υποδομών τεχνητής νοημοσύνης φέρνει στο προσκήνιο το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ψηφιακής εποχής. Με ένα τυπικό data center να καταναλώνει ημερησίως όσο νερό χρειάζονται χιλιάδες νοικοκυριά, η πίεση στους φυσικούς πόρους καθίσταται μη βιώσιμη. Οι τοπικές αρχές, υπό το βάρος των αντιδράσεων, εξετάζουν πλέον την επιβολή υποχρεωτικής κατασκευής μονάδων αφαλάτωσης για τις νέες επενδύσεις, σε μια προσπάθεια να κατευνάσουν την οργή των πολιτών που βλέπουν την καθημερινότητά τους να καταρρέει.
