Το ευρωπαϊκό πλαίσιο για το κλίμα προσφέρει στα κράτη μέλη σημαντικές δυνατότητες ευελιξίας προκειμένου να ανταποκριθούν στους περιβαλλοντικούς στόχους, λαμβάνοντας υπόψη τις οικονομικές ιδιαιτερότητες και απρόβλεπτα γεγονότα όπως οι πυρκαγιές και η ξηρασία.
Σύμφωνα με πρόσφατη ανάλυση της Υπηρεσίας Έρευνας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η νομοθεσία προβλέπει μηχανισμούς προσαρμογής στον Ευρωπαϊκό Κλιματικό Νόμο, στον Κανονισμό Επιμερισμού Προσπαθειών και στο σύστημα LULUCF, διασφαλίζοντας την επίτευξη των συνολικών στόχων χωρίς να διακυβεύεται η βιωσιμότητα.
Οι αποκλίσεις που προκύπτουν από εξogenous παράγοντες αντιμετωπίζονται με χρονικές μεταφορές, ανταλλαγές ποσοστώσεων μεταξύ κρατών και τομεακές εξαιρέσεις, καθιστώντας τη μετάβαση πιο ευέλικτη αλλά ταυτόχρονα πιο σύνθετη για την τρέχουσα δεκαετία.
