Ο Γκάντι Άιζενκοτ, πρώην αρχηγός του ισραηλινού στρατού, αναδεικνύεται ως το κεντρικό πρόσωπο της αντιπολίτευσης, ενσαρκώνοντας για πολλούς ψηφοφόρους το ακριβώς αντίθετο του Μπενιαμίν Νετανιάχου. Με μια πορεία που ξεκινά από ταπεινά στρώματα και φτάνει στην κορυφή της στρατιωτικής ιεραρχίας, ο Άιζενκοτ προβάλλει ένα προφίλ ευθύτητας και μετριοπάθειας, σε πλήρη αντίθεση με την επικοινωνιακή στρατηγική και την πολιτική πόλωσης που χαρακτηρίζει τον νυν πρωθυπουργό.
Παρά την εικόνα του «έντιμου» πολιτικού, ο Άιζενκοτ παραμένει ασαφής σε κρίσιμα ζητήματα, όπως η λύση των δύο κρατών και το μέλλον των οικισμών στη Δυτική Όχθη. Οι αναλυτές επισημαίνουν ότι η υποψηφιότητά του δεν υπόσχεται μια ριζική ιδεολογική στροφή, αλλά μια επιστροφή σε μια πιο ορθολογική διαχείριση της εξουσίας, μακριά από τα σκάνδαλα και τις ακραίες ρητορικές που έχουν απομονώσει διεθνώς το Ισραήλ.
Η πρόκληση για τον Άιζενκοτ έγκειται στο αν μπορεί να μετατρέψει την επιθυμία των Ισραηλινών για «ηρεμία» σε ένα βιώσιμο κυβερνητικό πρόγραμμα. Ενώ προτείνει την ανάκτηση του ελέγχου της Δυτικής Όχθης από τον στρατό και την απομάκρυνση ακροδεξιών στοιχείων από τη λήψη αποφάσεων, οι επικριτές του υποστηρίζουν ότι η προσέγγισή του παραμένει μια διαχείριση της σύγκρουσης, αποφεύγοντας τις δύσκολες αποφάσεις που απαιτούνται για μια οριστική διευθέτηση.
