Ο Γκάντι Άιζενκοτ, πρώην αρχηγός του ισραηλινού στρατού, αναδεικνύεται στον ισχυρότερο αντίπαλο του Μπενιαμίν Νετανιάχου, διεκδικώντας την πρωθυπουργία με ένα προφίλ που συνδυάζει τη στρατιωτική πειθαρχία και την εικόνα του «απλού ανθρώπου». Με το κόμμα του «Yashar» να κερδίζει έδαφος, ο Άιζενκοτ υπόσχεται μια νέα πορεία, ασκώντας δριμεία κριτική στη διαχείριση του πολέμου και την ηγεσία του βετεράνου πρωθυπουργού.
Ανατροπή στο πολιτικό σκηνικό του Ισραήλ
Η υποψηφιότητά του αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα καθώς ο ίδιος βίωσε την τραγωδία του πολέμου στη Γάζα με την απώλεια του γιου του και δύο ανιψιών του. Παρά την κριτική του προς τον Νετανιάχου για τα κενά ασφαλείας της 7ης Οκτωβρίου, ο Άιζενκοτ παραμένει σταθερός σε μια σκληρή γραμμή εθνικής ασφάλειας, απορρίπτοντας τη λύση των δύο κρατών και επιμένοντας στην ανάγκη διάλυσης της στρατιωτικής ισχύος της Χαμάς.
Το πολιτικό του μέλλον παραμένει ωστόσο αβέβαιο, καθώς ο ίδιος αποκλείει τη συνεργασία με αραβικά κόμματα, γεγονός που δυσχεραίνει τον σχηματισμό κυβερνητικής πλειοψηφίας. Ως εκπρόσωπος της κοινότητας των Μιζράχι, ο Άιζενκοτ επιχειρεί να ανατρέψει τους συσχετισμούς, προβάλλοντας ένα μοντέλο διακυβέρνησης που εστιάζει στην εθνική ασφάλεια και την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών στους θεσμούς.
