Η υπόθεση που αφορά τελωνειακή απαίτηση ύψους περίπου €94.000 από το Τμήμα Τελωνείων προς την Αρχή Λιμένων Κύπρου επιστρέφει για εκδίκαση στο Διοικητικό Δικαστήριο, μετά από απόφαση του Διοικητικού Εφετείου. Το ποσό αυτό αφορά αυτοκίνητο που είχε εξέλθει από προσωρινή αποθήκη στο λιμάνι Λεμεσού, χωρίς, κατά το Τμήμα Τελωνείων, να έχει ολοκληρωθεί η απαιτούμενη τελωνειακή διαδικασία.
Το Διοικητικό Εφετείο έκρινε ότι η πρωτόδικη απόφαση δεν ήταν επαρκώς αιτιολογημένη και ως εκ τούτου την παρέπεμψε σε άλλο Δικαστή του Διοικητικού Δικαστηρίου. Αρχικά, το Διοικητικό Δικαστήριο είχε το 2022 ακυρώσει τον καταλογισμό μετά από προσφυγή της Αρχής Λιμένων, απόφαση κατά της οποίας το Τμήμα Τελωνείων άσκησε έφεση. Παράλληλα η Αρχή Λιμένων είχε υποβάλει αντέφεση, αμφισβητώντας, μεταξύ άλλων, το εύρημα για παράλειψη εκ μέρους της και θέτοντας θέμα καταστροφής εγγράφων η οποία έγινε με έγκριση του Τμήματος Τελωνείων.
Το Διοικητικό Εφετείο, με απόφαση στις 25 Σεπτεμβρίου 2026, έκρινε υπέρ του Τμήματος Τελωνείων για τον μοναδικό λόγο έφεσης που υπέβαλε και υπέρ της Αρχής Λιμένων για τον πρώτο και εν μέρει τον τρίτο λόγο αντέφεσης. Η πρωτόδικη απόφαση παραμερίστηκε στο σύνολό της και η υπόθεση παραπέμφθηκε ενώπιον άλλου Δικαστή του Διοικητικού Δικαστηρίου.
Το αυτοκίνητο αφίχθη στο λιμάνι Λεμεσού το 2005 και τοποθετήθηκε στην ιδιωτική προσωρινή αποθήκη της Αρχής Λιμένων. Το 2009 το Τμήμα Τελωνείων ζήτησε στοιχεία για τη διευθέτηση του οχήματος από την Αρχή, η οποία απάντησε με παραστατικά που υποστήριζαν τη νόμιμη παράδοσή του σε συγκεκριμένο πρόσωπο. Το 2013 η Αρχή Λιμένων ζήτησε έγκριση από το Τμήμα Τελωνείων για καταστροφή σχετικών εγγράφων, πράγμα που εγκρίθηκε από Ανώτερο Τελωνειακό Λειτουργό, ενώ το Τμήμα αργότερα ανέφερε πως αυτό συνέβη εκ παραδρομής.
Μετά από έρευνα, το Τμήμα Τελωνείων κατέληξε πως το όχημα είχε παραδοθεί χωρίς προηγούμενη γραπτή έγκριση ή άδεια, ούτε έλαβε τελωνειακό προορισμό. Το 2017 εκδόθηκε καταλογισμός συνολικού ύψους €94.410,95 (πριν τους τόκους), που αφορά €74.494,34 σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης, €11.333,79 σε ΦΠΑ και €8.582,82 ως χρηματική επιβάρυνση.
Κατά την αναθεώρηση της υπόθεσης, οι λειτουργοί της Αρχής Λιμένων υποστήριξαν ότι η παράδοση ήταν νόμιμη, ενώ το πρόσωπο που είχε κατονομαστεί ως παραλήπτης αρνήθηκε ότι παρέλαβε ή κατείχε ποτέ το όχημα.
Το Διοικητικό Εφετείο έκρινε ότι στη πρωτόδικη απόφαση δεν αποτυπώθηκε επαρκώς η δικαστική σκέψη τόσο για την ενδεχόμενη παράλειψη της Αρχής Λιμένων όσο και για το αν αυτή ήταν εσκεμμένη. Σημείωσε επίσης ότι δεν εξετάστηκε επαρκώς το επιχείρημα της Αρχής Λιμένων αναφορικά με την έγκριση καταστροφής των πρωτότυπων εγγράφων από το Τμήμα Τελωνείων, γεγονός που ενδεχομένως να επηρέαζε το βάρος της απόδειξης.
Το Εφετείο επισήμανε ως αναγκαία την εξέταση κατά πόσο με την επιστολή της Αρχής Λιμένων το 2009 προσκομίστηκαν όλα τα στοιχεία που ζητήθηκαν, καθώς και τη δυνατότητα νέας επιβολής της απαίτησης με φόντο την καταστροφή των εγγράφων και το χρόνο που είχε μεσολαβήσει.
Συνεπώς, η πρωτόδικη απόφαση παύει να ισχύει και η υπόθεση επιστρέφει σε άλλο Δικαστή του Διοικητικού Δικαστηρίου για εκ νέου εκδίκαση της προσφυγής της Αρχής Λιμένων.
