Του Cyprus24 Editorial
Η πρόσφατη τρομοκρατική επίθεση στον Ελληνορθόδοξο Ναό του Αγίου Γεωργίου στην Ιορδανία δεν αποτελεί απλώς ένα απομονωμένο περιστατικό βίας, αλλά μια ηχηρή υπενθύμιση της εύθραυστης ισορροπίας που διέπει την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής. Η άμεση επικοινωνία του Προέδρου Χριστοδουλίδη με τον Βασιλιά Αμπντάλα αναδεικνύει τον ρόλο της Κύπρου ως πυλώνα σταθερότητας και διαύλου επικοινωνίας σε μια γεωπολιτική σκακιέρα που κλυδωνίζεται από τον θρησκευτικό φανατισμό και την πολιτική αστάθεια. Η Ιορδανία, παραδοσιακός σύμμαχος της Δύσης και εγγυητής της περιφερειακής ηρεμίας, δέχεται πιέσεις που δοκιμάζουν τις αντοχές της, καθιστώντας την ανάγκη για διπλωματική εγρήγορση πιο επιτακτική από ποτέ.
Παράλληλα, η ρητορική ένταση μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ, όπως εκφράστηκε από τον Μασούντ Πεζεσκιάν, υπογραμμίζει το αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις που θα μπορούσαν να εκτονώσουν την κρίση. Η αποτυχία της ενδιάμεσης συμφωνίας δεν είναι μόνο μια αποτυχία της διπλωματίας, αλλά μια επικίνδυνη διολίσθηση προς την αβεβαιότητα. Όταν οι δίαυλοι διαλόγου κλείνουν, ο χώρος για τον εξτρεμισμό διευρύνεται, επηρεάζοντας άμεσα την ασφάλεια των κρατών της Ανατολικής Μεσογείου. Η Κύπρος, ευρισκόμενη στο επίκεντρο αυτών των εξελίξεων, οφείλει να ενισχύσει τις συμμαχίες της, προτάσσοντας την ανάγκη για συλλογική ευρωπαϊκή δράση απέναντι στις απειλές που υπερβαίνουν τα εθνικά σύνορα.
Η Ευρώπη, από την πλευρά της, οφείλει να αντιληφθεί ότι η ασφάλεια της γειτονιάς της δεν είναι διαπραγματεύσιμη. Οι κοινωνικές αναταράξεις που παρατηρούμε από τα Τίρανα έως το Μιλάνο, σε συνδυασμό με την κλιμακούμενη γεωπολιτική ένταση, συνθέτουν ένα μωσαϊκό κρίσεων που απαιτεί στρατηγική ψυχραιμία. Η διπλωματία των «ανοιχτών γραμμών» που ασκεί η Λευκωσία αποτελεί το αναγκαίο αντίβαρο στον παραλογισμό της βίας. Σε έναν κόσμο που μεταβάλλεται ραγδαία, η προσήλωση στο διεθνές δίκαιο και η ενίσχυση των διπλωματικών δεσμών παραμένουν τα μοναδικά εργαλεία για την αποφυγή μιας γενικευμένης ανάφλεξης που θα είχε ολέθριες συνέπειες για όλους.
