Με τον παγκόσμιο πληθυσμό να οδεύει προς τα 9,7 δισεκατομμύρια έως το 2050, τα Ηνωμένα Έθνη κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την επισιτιστική ασφάλεια του πλανήτη. Η δραστική μείωση της σπατάλης τροφίμων αναδεικνύεται πλέον σε κρίσιμη προτεραιότητα, καθώς η διασφάλιση επαρκούς και θρεπτικής τροφής για όλους απαιτεί ριζικό μετασχηματισμό των αγροδιατροφικών συστημάτων και υιοθέτηση πρακτικών κυκλικής οικονομίας.
Ανάγκη για άμεση δράση ενόψει της πληθυσμιακής έκρηξης
Η σπατάλη τροφίμων δεν αποτελεί μόνο ηθικό ζήτημα, αλλά και μια τεράστια περιβαλλοντική πρόκληση. Η μείωση των απωλειών συμβάλλει άμεσα στην προστασία των φυσικών πόρων, όπως το νερό και η γη, ενώ παράλληλα περιορίζει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου. Σύμφωνα με τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας (FAO), η διάσωση τροφίμων που έχουν ήδη παραχθεί αποτελεί μια από τις πιο οικονομικά αποδοτικές λύσεις για την ενίσχυση της ανθεκτικότητας του παγκόσμιου συστήματος διατροφής.
Στο πλαίσιο των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης, ο ΟΗΕ θέτει ως ορόσημο το 2030 για τον υποδιπλασιασμό της κατά κεφαλήν σπατάλης σε επίπεδο λιανικής και κατανάλωσης. Η επίτευξη αυτού του στόχου απαιτεί συλλογική δράση από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς: από τους παραγωγούς και τις επιχειρήσεις της εφοδιαστικής αλυσίδας, μέχρι τους καταναλωτές και την ερευνητική κοινότητα, προκειμένου να διασφαλιστεί ένα βιώσιμο μέλλον για τις επόμενες γενιές.
