Με Άλλη Ματιά: Η τέχνη του να επιβραδύνουμε στους ρυθμούς της πόλης

Της Σοφίας Ιωάννου

Καθώς οι ρυθμοί της καθημερινότητας στην Κύπρο γίνονται ολοένα και πιο έντονοι, συχνά πιάνω τον εαυτό μου να αναρωτιέται αν έχουμε χάσει την ικανότητα να απολαμβάνουμε το «τώρα». Στις λεωφόρους της Λευκωσίας ή στους πολυσύχναστους δρόμους της Λεμεσού, η βιασύνη μοιάζει να έχει γίνει η μόνιμη κατάστασή μας. Τρέχουμε να προλάβουμε επαγγελματικές υποχρεώσεις, οικογενειακές ανάγκες και κοινωνικές προσδοκίες, ξεχνώντας πως η ουσία της ζωής κρύβεται συχνά στις μικρές, αθόρυβες στιγμές που προσπερνάμε με ταχύτητα.

Η αληθινή πρόκληση για τη σύγχρονη κυπριακή κοινωνία δεν είναι η παραγωγικότητα, αλλά η ποιότητα της παρουσίας μας. Χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ χώρους και χρόνο για να αναπνεύσουμε, να συνομιλήσουμε χωρίς το βλέμμα στραμμένο στις οθόνες των κινητών μας και να επανασυνδεθούμε με τους ανθρώπους γύρω μας. Η αστική μας πραγματικότητα, με τις προκλήσεις της κίνησης και του θορύβου, απαιτεί από εμάς μια συνειδητή επιλογή: να επιβραδύνουμε. Να επιλέξουμε μια βόλτα στο πάρκο, έναν καφέ με έναν φίλο χωρίς βιασύνη, ή απλώς λίγη σιωπή που τόσο έχουμε ανάγκη.

Ας προσπαθήσουμε, λοιπόν, να δούμε την πόλη μας με άλλη ματιά. Όχι ως ένα πεδίο ανταγωνισμού και τρεξίματος, αλλά ως έναν τόπο συνάντησης και ανθρωπιάς. Η ευτυχία δεν βρίσκεται στον επόμενο στόχο που θα κατακτήσουμε, αλλά στην ικανότητά μας να εκτιμήσουμε το φως του απογεύματος, τη ζεστασιά μιας κουβέντας και την ηρεμία που μπορούμε να καλλιεργήσουμε μέσα μας, παρά το χάος που μας περιβάλλει. Ας δώσουμε στον εαυτό μας την άδεια να είναι απλώς παρών.