Η συστηματική σωματική δραστηριότητα φαίνεται να αποτελεί ισχυρό σύμμαχο για τους ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον, λειτουργώντας ως ανάχωμα στην εξέλιξη της νόσου. Σύμφωνα με πρόσφατη επιστημονική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Neurology, τα άτομα που εντάσσουν στην καθημερινότητά τους πάνω από οκτώ ώρες άσκησης εβδομαδιαίως παρουσιάζουν σημαντικά βραδύτερη έκπτωση των γνωστικών λειτουργιών και της μνήμης, καθώς και πιο αργή επιδείνωση των κινητικών τους συμπτωμάτων.
Η έρευνα παρακολούθησε 294 ασθενείς με ήπια έως μέτρια συμπτώματα για διάστημα επτά ετών. Οι συμμετέχοντες κατέγραψαν τις δραστηριότητές τους, οι οποίες κυμαίνονταν από απλές οικιακές εργασίες και περπάτημα έως πιο έντονες μορφές άσκησης, όπως το τζόκινγκ ή η ποδηλασία. Τα αποτελέσματα έδειξαν μια σαφή συσχέτιση μεταξύ του όγκου της άσκησης και της διατήρησης της λειτουργικότητας των ασθενών, με την ομάδα υψηλής δραστηριότητας να υπερέχει ξεκάθαρα έναντι εκείνων που ασκούνταν λιγότερο από τέσσερις ώρες την εβδομάδα.
Παρά τα ενθαρρυντικά ευρήματα, οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι η μελέτη αναδεικνύει μια συσχέτιση και όχι απαραίτητα μια σχέση αιτιώδους συνάφειας. Παράλληλα, υπογραμμίζουν ότι η αυτοαναφορά των δεδομένων από τους ίδιους τους ασθενείς αποτελεί έναν περιορισμό της έρευνας. Ωστόσο, τα δεδομένα ενισχύουν την πεποίθηση ότι η διατήρηση ενός δραστήριου τρόπου ζωής είναι καθοριστικής σημασίας για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής όσων διαγνώστηκαν με τη νευροεκφυλιστική αυτή νόσο.
